حادثه     

باز ای حادثه ِی عشق دراین خانه ببار

همچو بیت غزل ِ داغ صمیمانه ببار

به صدای ضربان ِ دل ِمن خورده نگیر

بی دریغ از همه سو بر دل ِ دیوانه ببار

چهره بنما وبه یک جلوه تماشایم کن

آفتابی شو و بی پرده به ویرانه ببار

شعله مستانه به این بیشه بزن مستی کن

در دلم جا کن و چون زلف سرِشانه ببار

درگذار ِ نفسم عطر صنوبر جاری ست

برسرِ سفره ی  ِپاییز بهارانه ببار

نفس ِ روشن ِ یک لحظه ی بارانی باش

باز ای حادثه ی عشق دراین خانه ببار